De drang om te conformeren aan wat “anderen” doen en denken is soms overweldigend. Bij Nederlandse “Vinex” locaties wordt deze drang vaak verstikkend. Elke poging tot originaliteit wordt onderdrukt door de schijnbaar eindeloze herhaling van dezelfde blokken huizen, zonder enige toevoeging van iets eigens.

Wat deze locaties nog erger maakt is de dodelijke saaiheid. Gedurende de dag zijn de meeste huizen verlaten, man en vrouw zijn aan het werk en de kinderen zijn ondergebracht op het kinderdagverblijf. ’s Avonds bij thuiskomst gaan de mensen snel uit hun auto, hun huis in. Er zijn geen parken, niet of nauwelijks groen en de kleine tuintjes (als de huizen die al hebben), worden snel in het hard gelegd om er maar voor te zorgen dat er nergens ook maar iets groens tevoorschijn komt.

Zelfs de meest mooie architectuur-ideeën overleven het niet in deze troosteloosheid en verworden al snel tot een volgende saaie rij huizen…