Papendorp is het nieuwe kantorenpark in het centrum van Nederland. Waar het gemiddelde kantorenpark wordt gezien als horizonvervuiling, is Papendorp opgezet om hier verandering in te brengen. De standaarden waaraan de architectuur moest voldoen werden dan ook heel hoog gesteld. Om (enige mate van) coherentie tussen de gebouwen te garanderen mochten bijvoorbeeld alleen “natuurlijke” bouwmaterialen en kleuren worden gebruikt.

Een ander aspect van de filosofie achter Papendorp is de zichtbaarheid van de gebouwen vanaf de twee omsluitende snelwegen (de A2 en de A12); vanaf deze wegen moest je steeds een veranderend beeld van het kantorenpark krijgen. De Prins Claus brug is daarnaast een herkenningspunt van het park.

De natuur is oook niet vergeten, en het park zit vol met waterwegen, grasland en velden. Een groot gebied is daarnaast gereserveerd voor volkstuintjes waar stadsbewoners kunnen recreëren en een tuintje onderhouden. Auto’s worden in het park uit zicht gehouden. Parkeergarages moeten zoveel mogelijk ondergronds en de gebouwen moeten in met hun omgeving integreren.

Veel van de bouwlocaties zijn inmiddels vergeven, hoog tijd dus om de hoge standaarden aan de tand te voelen en te kijken of de doelstellingen zijn gehaald. Is Papendorp inderdaad niet de zoveelste vorm van horizonvervuiling?

Nota Bene: Het parkontwerp heeft de Rietveldprijs 2009 architectuurprijs gewonnen.